5.24.2005

about my dad...

Tatlong buwan na rin ang nakalipas simula nun magkasakit at ma-ospital dad ko. Marami sa mga kaibigan ko ang nagtatanong kung ano ang nangyari. Masakit para sa akin ang balik-balikan pa ang karanasan ko nun mga panahong iyon. Kahit nga hindi ko ikwento, basta maalala ko lang kung ano ang pinagdaanan namin naiiyak na ko. Ngayon nga lang habang nagsusulat ako, sumisikip ang dibdib ko. Dahil hindi ko siguro nailabas lahat ng emosyong nararamdaman ko nuon, kaya siguro hanggang ngayon mahirap pa rin sa kin balik-balikan ang mga nangyari. Kaya parang sariwa pa rin sa kin ang lahat.Sa ngayon, may kaba pa rin ako. Marami pa rin kasing pwedeng mangyari. Pero hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa. Alam ko naman na walang ibinibigay na pagsubok sa atin ang Diyos na hindi natin kayang lampasan.

Sa mg a kaibigan ko at mga kakilala na gustong malaman ang mga pangyayari at ang pinagdaanan ko, pakibasa na lang ang mga sulat na pinadala ko noon sa ilan kong mga kaibigan. Pasensya na kung hindi kayo nakabilang sa mga nakabasa. Ayoko rin kasi ng maraming nagko-comfort sa kin. Mas lalu kasi akong pinanghihinaan ng loob. Mas lalu kong gusto umiyak na sa mga panahon na iyon, ay iniiwasan kong mangyari...


02/15/2005 04:52 PM First letter

Dito na lng po ako magkwento... Nagquit dad ko from smoking nun Jan. 28. Dati chain smoker sya, Ang kwento nya napanaginipan nya lola ko na ang sabi kung gusto pa nya mabuhay ng matagal magquit sya ng paninigarilyo at pag-inom ng kape. Ksi po, sa isang arw kaya makaubos ng 2 termos na kape (with lots of sugar!!!! Hindi equal =( Tapos Jan. 28, di na sya ngsmoke and inom ng coffee. Dun nagstart pumait panlasa nya. Yaw nya ng amoy ng usok, di na sya labas ng forecourt ksi mausok, mapait panlasa nya. Ang food intake nya puro fita na lng.. Tapos Feb 5, (di ako umuwi) hirap na sya huminga. Hanggang Monday (Feb 7), wla na sya lakas. Ngpa-dextrose na sya. Pero sa shell pa rin sya the whole day. Monday night magdamag sina mommy, daddy, and younger sis ko si shella na hindi nakatulog. Hirap na hirap na sya huminga. Hanggang sa naka-receive na ko ng text from shella sabi nga nasa hospital na sila. Di nga daw makahinga dad ko at sya mismo ang nagpadala sa hospital. Kaya napauwi ako. Ksi di po gawain nun ang magpadoctor. Kulang na lng hatakin nmin sya papunta hospital para sa yearly check-up nya for blood sugar. Nwei, un na nga, Naconfine sya. Initial findings nun cardiologist nya (friend and customer po ng dad ko) community-acquired pneumonia. Pero ang kutob ko na nun, withdrawal effects lng un from smoking. Tpos dating un cousin ko na doctor din and confirm nya un findings ng cardio. High blood sugar and pneumonia. Hanggang mgpa-xray... Diagnose naman na eh my tubig sa lungs kaya hirap sya huminga. Dun na ako nagduty sa hospital ng panggabi (start ng wednesday night). Ksi every night sya hirap huminga. Sa araw nakikipagkwentuhan siya sa bisita at kung minsan nga nag-aaway kmi dahil gusto nya lumabas ng kwarto at gumala. Kaya kung dun mo ibase parang di ka makakapaniwala na hirap sya huminga eh. Malakas din kumain. Normal ang blood pressure. Un nga lng naka-oxygen na din. at masikip ang dibdib nya kapag umuubo. Dun ko na-experience kung pano sya balisa matulog. Nakaupo sya natulog. At nun mga time na un, kinabahan na po ako. Ksi ngkwnto sya na mga patay ang nakikita nya kapag natutulog na sya. at ang sagot nmn nya balikan nyo ko after 10 years :-) Tpos kpg lagay ko un kamay ko sa harap ng ilong nya para itest kung my lumalabas na hangin, wla ako nararamdaman. Dun ko naisip na any moment pwede siya kunin. Takot ako nun ksi si shell lng ksma ko eh emotional na din. Gustuhin ko man umiyak hindi pwede.. Tpos thursday night, sabi ng cardio nya ngheart attack daw sya. Un palang hirap nya ng paghinga na may kasama ubo eh sign na ng heart attack. Dun naglambing ang dad ko, pinatawagan nya mom ko at kuya ko. Tpos natulog sya na nakasandal sa kin. Pareho kmi nakaupo. Si shell nmn eh naiiyak na din. Gusto ko tlga umiyak nun, kya lng di tlga pwede. Ksi ako kpg umiyak walang patid tlga. Kahit anu man gustuhin ko sumasakit lng dibdib ko. Dun ako ngpray na kung san na lng hindi na maghihirap dad ko. Ang prayers ko nga nun, kung maari pahiramin pa sya ng hininga. Ksi lam ko nmn na hiram lng buhay natin dito. Pero pray ko din na kung sa tingin Nya nagampanan na ni daddy mission nya dito, ok na din sa kin. Sabi ko nga, ako ng bhla magtuloy. Tlga prepare ko na sarili ko.. Hanggang ngayon nmn open ako sa ganun. Magiging masakit para sa kin, pero di n nmn sya mahihirapan kaya ok na din. Kaya pasalamat ko tlga nun mahimbing sya matulog ng 4-5am. Dun ako ngdecide na kahit nu mangyari, buo na ang decision ko. I'll be working for my dad or I'll be working with him. :-) At hindi na katulad ng dati. Bukal sa loob ko ang decision na un. :-) Hindi ako na-force dahil sa situation nya at dahil sa responsibilities, tlga lng gusto ko gawin un. :-)

Balik tayo sa kwento :-) Friday night nmn, si mommy lng ngbantay. Ksi si kuya kylangan mgreport sa work ksi my training sila ng saturday sbihin nya na di sya attend. Ako nmn balak ko luwas ng manila ng saturday kya sabi ko tulog n lng ako. S syel nmn naka-sked un special exam nya for midterms. Pero nun 10 Tpos saturday morning, dumaan nga ulit un cardio, sabi lng nmn nya sa mom ko, lipat ng heart center. Pero tumaas na din blood pressure ni mommy 180/90. Punta n kmi sa heart center pero for second opinion pa lng.... to be continued n lng ha..

Pero now wla na ko masyado worry. Ksi ok n nmn sya eh, di na sya naka-oxygen at di na masakit un dibdib nya pgumuubo.... :-) We're still praying though na sana di ganoon ka-grabe un bara sa puso nya pra medication na lng. KUng medication n lng ksi, pwede n kmi umuwi sa saturday :-) Please help us pray... :-)



02/20/2005 01:22 PM 2nd letter

As i wrote in my first letter, I thought everything is going to be fine...Akala ko tlga makauwi na kami by saturday... Kasi ngimprove tlga sya. From day 1 sa ER hanggang nun thursday night (Feb. 17)... Sobrang saya ko. Ksi dahil regular ako sa hospital nakita ko ang improvements sa kanya.. Heart rate and blood pressure is really normal...

...Feb. 12 sa bulacan, un cardio nya dun si Pesebre told us that my dad is candidate for by-pass. Dr. PEsebre contacted his associate Dr. De la Paz para sa operation kaagad. DI kmi pumayag. My Tita Mori (kapatid ng dad ko who's with us and her family) contacted her friend. Tpos nagparecommend sya dun sa doctor nun friend nya na taga- sa amin din. Ksi un, in-advice din ni Pesebre na mg-undergo ng bypass. Tpos pumunta sya sa heart center and she met Dr. Flores who gave her medication para di na sya magundergo ng operation. In short, before we left bulacan, everything is settled. Dr. Flores will meet us at the ER.

Feb 12 1 pm we arrive at the Phil. Heart Center (PHC). Ngmeet n lng kmi dun ng brother ko dahil pumasok nga siya ng friday night. . his attending cardiologist sa heart center (PHC) si Dr. Flores ang gusto ICU. My brother and Tita MOri asked kung bakit eh malakas nmn ang dad ko. Nakakalakad nmn sya at very conscious. Ang sabi sa brother ko, para daw closely monitored ang health nya.. Sa akin ok lng nmn. Mas gusto ko nga un eh. Pero dahil walang available rooms sa PHC, kailangan nmin mghintay sa ER. Umuwi sila kuya ng bulcan to get our things at para na rin kunin un results nun exam n ginawa nya ng friday. Umuwi na rin family ng tita ko... Pero nun tawagan ko after 4 hours, my mom answered the phone and said that my kuya is sleeping. Pinatulog muna nya dahil puyat at ngwork nga ng friday... Nagalit ako nun.. Ksi hinihintay din ng doctor nya un results ng exam. At dun magbase kung pwede kmi mgprivate room. Eh kmi dalawa lng ni shell ang naiwan s PHC... dahil sa sobra tgal nila at inip na din dad ko sa kakahintay ng ER, ngsabi sya sa kin na gusto na nya umuwi... ayaw n ng dad ko. Ang nangyari pla, 2 un nmatay sa ER while he's there. Di nya nmn nakita kung pano nmatay pero he can hear the wails of the family members nun namatay... Ayaw na daw nya, gusto n nya umuwi.. So i suggested na twagan ko un cousin ko na doctor and asked him kung may iba sya kilala na cardiologist sa makati med, or st. luke's... Dalwa lng option ko ksi lam ko ito lng un complete tlga ang facility para sa my heart problems. AFter ko sya pakainin, i asked shell na sya muna ang magbantay at tawagan ko nga cousin ko. in short, before dumating sila kuya naayos ko na un transfer ni daddy sa st. luke's.. My ambulance na at meron na din reserved room sa st. luke's.. Pati un cardio na recommended ng cousin ko hinihintay n kmi sa ER ng st. luke's. So hinintay ko n lng pagdating nila mommy para sabihin sa knila. Pagdating nila ng 10pm, ayaw pumayag ng mom ko. Ksi raw si Dr. Flores, ngrecommend dun sa isang kababayan nmin na medication n lng un gawin sa heart nya. Baka daw ksi un malipatan nmin sa st. luke's eh irecommend kagad ang bypass eh di nmn pla kylangan. Sympre sya pa rin masunod, dad ko nmn pumayag na rin... inabot kmi ng sunday nasa ER pa rin kmi. Pero nun Sunday morning, ok n ky Dr. Flores, na sa private room si daddy. Pero waiting din pla kmi. Wala na din available rooms... Pgdating ng 9pm, meron n daw. at sa Pedia ward nga kmi. 4 beds sa 1 room. Pero ok na din sa min, ksi at least natanggal sya sa ER. SUnday night, ngblood transfusion sya. Ewan ko, natakot ako nun.. Ksi bakit mgblood transfusion? wala man lang advice sa min un cardio nya. Tawag ako dun sa cardio, sabi mababa daw un RBC nya kaya kylangan tlga mgsalin ng dugo.. Kaya pumayag na din ako... Ako ang magdamag na ngbantay... Hanggang sa monday ok na sya... ANg heart rate nya from 96 sa bulacan naging 84.. Naging near normal... Kya sa kin ok na din na nghintay kmi.. Ksi my improvement tlga...

Hanggang sa bumuti na nga sya... Tuesday di na sya nag-oxygen... Hinahanap na dn nya un mga gusto nya food, Max's, kare-kare, balot sa puti, leche flan.. . Tlgang ok n sya.. pero ang gusto ni Dr. Flores, mg angiogram sya ng friday... Tpos friday, si kuya ang nakipagusap sa cardio. Un na nga, ang result 3 veins nya un barado... Isa dun major vein natin sa heart. Tpos meron na din sya putol na ugat. Bypass operation... Grabe!!! Pra akong binuhusan ng napakalamig na tubig!!!! Tlga literal na nanghina ako... Nabagsak ko pa un cell ko nun sabihin sa kin ni kuya.. Ksi ok nmn ang blood pressure at heart rate nya. Pati ang ECG nya. un nga lng my nakita sa 2d ecko nya at sa angiogram... Sabi ko sa brother ko, wait nya ko before nya sabihn sa dad and mom ko... Dito ksi ako sa makati pinatulog dahil nacomplete sila 4 patients. Dati my 2 free bed at dun kmi natutulog... On my way there, dating din si shella. Di na pumasok sa school... Ang sabi ko sa kanila pakainin muna namin mom and dad ko bago namin sabihin... So kumain muna kmi ng lunch kataon nmn na nakatulog si daddy after lunch. Pinakuha ko muna BP ng mommy bago ko sabihin.. Kalmado nmn ang mom ko... ANg gusto nya tawagan nmin ang Tita Mori ko (kapatid ng dad ko na sumama sa min sa pgtransfer) at makipagusap sya ky dr. Flores. Ewan ko ba, tpos bigla sila ngdecide umwi lahat sa bulcan. Ang plan ako ang matitira sa hospital. Ang gusto pa mangyari ng kuya ko eh ako lng ang magsabi sa dad ko.. evening pa! Sya naman dating ng Tita Mori ko at cousin ko si Te LEs.. Dun di ko na napigil luha ko.. ANg bigat ksi ng pinagagawa nila sa kin... Sabi ko hindi ako matapang.. Nagtatapang-tapangan lng ako dahil lam ko my mom and my dad is really counting on me.. Kahit sa pakikipag-usap sa mga nurses and doctor ng dad ko, ako ang pinahaharap ng mom ko. Ewan ko ba parang feeling ko bigla ako naging 1st child. Ang hirap... Di ko tlga nakayanan, napaiyak ako sa cousin ko.. kaya hayun pinabalik ng cousin ko sina kuya tutal si kuya daw ang nakausap ng doctor.. PT un cousin ko kaya medyo my alam din sya.. Gusto nya malaman kung nu veins un my bara... At kung 3 un my bara kung lahat ba un iby-pass o susungkitin n lng un iba... Di rin naging malinaw. Ksi wla pla din sinabi si Dr. Flores sa kuya ko... Kaya ang napagkasunduan nmin si Dr. Flores ang magsabi sa dad ko. Si shella na lng ang umwi kasabay ng mga Tita ko..

Yesterday (saturday), Dr. Flores told my dad. He is very calm while the cardio is explaining things to him. Lahat nun 3 plus un naputol i-bypass.. Quadruple bypass ang gawin... Sabi nya normal na daw ang ganun cases... 1-3 % lang un possibility na hindi maging successful... Tpos dad ko na din ang nagdecide. ANg bilis-bilis tlga. Nagplan p sana kmi kumuha ng 3rd opinion kso dumating na un thoracic surgeon pati na un anasthesiologist. Kya na settled na din.. Sa monday afternoon un operation... My naka-standby din na kidney doctor in case magkaroon ng complication....

Please pray for my dad... Kung nun first letter ko sa kin ok na kunin sya, ngayon ayoko muna... Ksi nakita ko nmn na malakas sya eh... Kya nga hanggang ngayon parang di pa rin ako makapaniwala eh... Kala ko tlga kaya daanin ng gamot. But Im not losing hope. Kung nu pa rin ang plans ni LOrd para sa min. Willing naman ako tanggapin un. :-) Sana lang matanggap din ng family members ko kung nu man ang mangyari... Please pray for me too... Lam ko kailangan ko ksi maging matapang... My mom and especially my dad is really counting on me...Kapg nsa hospital ako lagi nga hwak ng dad ko kamay ko eh.. Hindi ko nga lam kung hanggang kelan ko makakaya to eh. Pero please help me pray... Unfair ksi kay shell kung di sya makagraduate ksma dad ko di ba... Para n lng ky shell ang pinag-pray ko... :-)

.
with my dad and my younger sister, Shella... a few hours before his operation...


@)>---------
Gryz

No comments: